Polish words / 1751–2000 / no. 1776
dochodzić
/dɔˈxɔd͡ʑit͡ɕ/verb, imperfective#1776 most common
to reach, to approach, to be nearly (of time), to recover
Usage note'Dochodzi ósma' = it's almost eight; dochodzić do siebie = to recover.
Aspect pair: dojść (perfective)
Examples
- Dochodzi północ, czas iść spać.It's nearly midnight, time to go to bed.
- Po chorobie powoli dochodzę do siebie.After my illness I'm slowly recovering.
Conjugation of dochodzić
Future tense
| ja | dochodzę |
|---|---|
| ty | dochodzisz |
| on / ona / ono | dochodzi |
| my | dochodzimy |
| wy | dochodzicie |
| oni / one | dochodzą |
This verb is perfective, so these forms talk about the future: one finished action.
Past tense
| Masculine | Feminine | |
|---|---|---|
| ja | dochodziłem | dochodziłam |
| ty | dochodziłeś | dochodziłaś |
| on / ona / ono | dochodził | dochodziła / dochodziło |
| my | dochodziliśmy | dochodziłyśmy |
| wy | dochodziliście | dochodziłyście |
| oni / one | dochodzili | dochodziły |
In the plural, the first column is for groups with at least one man, the second for all other groups.
Imperative
ty dochodź · my dochodźmy · wy dochodźcie