Polish words / 2751–3000 / no. 2920
dopuścić
/dɔˈpuɕt͡ɕit͡ɕ/verb, perfective#2920 most common
to allow, to admit, to let happen
Usage note'Nie dopuścić do czegoś' = to prevent something from happening. Future: dopuszczę.
Aspect pair: dopuszczać (imperfective)
Examples
- Nie dopuszczę do tego, żebyś się spóźnił.I won't let you be late.
- Nauczyciel nie dopuścił go do egzaminu.The teacher didn't allow him to take the exam.
Conjugation of dopuścić
Future tense
| ja | dopuszczę |
|---|---|
| ty | dopuścisz |
| on / ona / ono | dopuści |
| my | dopuścimy |
| wy | dopuścicie |
| oni / one | dopuszczą |
This verb is perfective, so these forms talk about the future: one finished action.
Past tense
| Masculine | Feminine | |
|---|---|---|
| ja | dopuściłem | dopuściłam |
| ty | dopuściłeś | dopuściłaś |
| on / ona / ono | dopuścił | dopuściła / dopuściło |
| my | dopuściliśmy | dopuściłyśmy |
| wy | dopuściliście | dopuściłyście |
| oni / one | dopuścili | dopuściły |
In the plural, the first column is for groups with at least one man, the second for all other groups.
Imperative
ty dopuść · my dopuśćmy · wy dopuśćcie