krzyk

/kʂɨk/noun, masculine#2742 most common

scream, shout, cry

Usage noteVerb: krzyczeć. 'Narobić krzyku' = to make a fuss.

Examples

  • Obudził mnie krzyk dzieci na podwórku.
    I was woken by children shouting in the yard.
  • Krzykiem nic nie załatwisz.
    You won't get anything done by shouting.

Declension of krzyk

CaseSingularPlural
Nominativekto? co?krzykkrzyki
Genitivekogo? czego?krzykukrzyków
Dativekomu? czemu?krzykowikrzykom
Accusativekogo? co?krzykkrzyki
Instrumentalz kim? z czym?krzykiemkrzykami
Locativeo kim? o czym?krzykukrzykach
Vocativeo!krzykukrzyki

Nearby words