Polish words / 2751–3000 / no. 2865
odmawiać
/ɔdˈmavʲat͡ɕ/verb, imperfective#2865 most common
to refuse, to decline, to say (a prayer)
Usage note'Odmawiać komuś czegoś' = to refuse someone something; 'odmawiać modlitwę' = to say a prayer.
Aspect pair: odmówić (perfective)
Examples
- Nigdy nie odmawiam kawałka ciasta.I never say no to a piece of cake.
- Dlaczego zawsze mi odmawiasz?Why do you always turn me down?
Conjugation of odmawiać
Present tense
| ja | odmawiam |
|---|---|
| ty | odmawiasz |
| on / ona / ono | odmawia |
| my | odmawiamy |
| wy | odmawiacie |
| oni / one | odmawiają |
Past tense
| Masculine | Feminine | |
|---|---|---|
| ja | odmawiałem | odmawiałam |
| ty | odmawiałeś | odmawiałaś |
| on / ona / ono | odmawiał | odmawiała / odmawiało |
| my | odmawialiśmy | odmawiałyśmy |
| wy | odmawialiście | odmawiałyście |
| oni / one | odmawiali | odmawiały |
In the plural, the first column is for groups with at least one man, the second for all other groups.
Imperative
ty odmawiaj · my odmawiajmy · wy odmawiajcie
Future tense
będę odmawiać or będę odmawiał / będę odmawiała (I will …). Change będę for the person: będziesz, będzie, będziemy, będziecie, będą.