Polish words / 1501–1750 / no. 1741
panować
/paˈnɔvat͡ɕ/verb, imperfective#1741 most common
to reign, to rule, to prevail, to control
Usage notePanować nad + instrumental = to control: panować nad sobą (keep calm).
Aspect pair: zapanować (perfective)
Examples
- W domu panuje cisza i spokój.Peace and quiet reign in the house.
- Musisz nauczyć się panować nad nerwami.You must learn to control your temper.
Conjugation of panować
Present tense
| ja | panuję |
|---|---|
| ty | panujesz |
| on / ona / ono | panuje |
| my | panujemy |
| wy | panujecie |
| oni / one | panują |
Past tense
| Masculine | Feminine | |
|---|---|---|
| ja | panowałem | panowałam |
| ty | panowałeś | panowałaś |
| on / ona / ono | panował | panowała / panowało |
| my | panowaliśmy | panowałyśmy |
| wy | panowaliście | panowałyście |
| oni / one | panowali | panowały |
In the plural, the first column is for groups with at least one man, the second for all other groups.
Imperative
ty panuj · my panujmy · wy panujcie
Future tense
będę panować or będę panował / będę panowała (I will …). Change będę for the person: będziesz, będzie, będziemy, będziecie, będą.