Polish words / 1751–2000 / no. 1862
porucznik
/pɔˈrut͡ʂɲik/noun, masculine (person)#1862 most common
lieutenant
Examples
- Mój dziadek był porucznikiem w wojsku.My grandfather was a lieutenant in the army.
- Tak jest, panie poruczniku!Yes, sir, Lieutenant!
Declension of porucznik
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativekto? co? | porucznik | porucznicy |
| Genitivekogo? czego? | porucznika | poruczników |
| Dativekomu? czemu? | porucznikowi | porucznikom |
| Accusativekogo? co? | porucznika | poruczników |
| Instrumentalz kim? z czym? | porucznikiem | porucznikami |
| Locativeo kim? o czym? | poruczniku | porucznikach |
| Vocativeo! | poruczniku | porucznicy |