przytrafić się

/pʂɨˈtrafit͡ɕ/verb, perfective#4510 most common

to happen (to someone)

Usage noteUsed with the dative: Co ci się przytrafiło?

Aspect pair: przytrafiać się (imperfective)

Examples

  • Co ci się wczoraj przytrafiło?
    What happened to you yesterday?
  • Taka okazja może się już nie przytrafić.
    An opportunity like this may not come again.

Conjugation of przytrafić się

Future tense

japrzytrafię się
typrzytrafisz się
on / ona / onoprzytrafi się
myprzytrafimy się
wyprzytraficie się
oni / oneprzytrafią się

This verb is perfective, so these forms talk about the future: one finished action.

Past tense

MasculineFeminine
japrzytrafiłem sięprzytrafiłam się
typrzytrafiłeś sięprzytrafiłaś się
on / ona / onoprzytrafił sięprzytrafiła się / przytrafiło się
myprzytrafiliśmy sięprzytrafiłyśmy się
wyprzytrafiliście sięprzytrafiłyście się
oni / oneprzytrafili sięprzytrafiły się

In the plural, the first column is for groups with at least one man, the second for all other groups.

Imperative

ty przytraf się · my przytrafmy się · wy przytrafcie się

Nearby words