sprzeciw

/ˈspʂɛt͡ɕif/noun, masculine#2606 most common

objection, opposition

Usage noteWyrazić sprzeciw means to object.

Examples

  • Nikt nie zgłosił sprzeciwu.
    Nobody raised an objection.
  • Wbrew sprzeciwowi rodziców pojechał na koncert.
    Despite his parents' objection, he went to the concert.

Declension of sprzeciw

CaseSingularPlural
Nominativekto? co?sprzeciwsprzeciwy
Genitivekogo? czego?sprzeciwusprzeciwów
Dativekomu? czemu?sprzeciwowisprzeciwom
Accusativekogo? co?sprzeciwsprzeciwy
Instrumentalz kim? z czym?sprzeciwemsprzeciwami
Locativeo kim? o czym?sprzeciwiesprzeciwach
Vocativeo!sprzeciwiesprzeciwy

Nearby words