Polish words / 4251–4500 / no. 4315
ucierpieć
/uˈt͡ɕɛrpʲɛt͡ɕ/verb, perfective#4315 most common
to suffer, to be damaged
Usage noteUcierpieć w wyniku czegoś: to suffer as a result of something.
Aspect pair: cierpieć (imperfective)
Examples
- Na szczęście nikt nie ucierpiał.Luckily, nobody was hurt.
- Mój ogród bardzo ucierpiał przez suszę.My garden suffered a lot because of the drought.
Conjugation of ucierpieć
Future tense
| ja | ucierpię |
|---|---|
| ty | ucierpisz |
| on / ona / ono | ucierpi |
| my | ucierpimy |
| wy | ucierpicie |
| oni / one | ucierpią |
This verb is perfective, so these forms talk about the future: one finished action.
Past tense
| Masculine | Feminine | |
|---|---|---|
| ja | ucierpiałem | ucierpiałam |
| ty | ucierpiałeś | ucierpiałaś |
| on / ona / ono | ucierpiał | ucierpiała / ucierpiało |
| my | ucierpieliśmy | ucierpiałyśmy |
| wy | ucierpieliście | ucierpiałyście |
| oni / one | ucierpieli | ucierpiały |
In the plural, the first column is for groups with at least one man, the second for all other groups.
Imperative
ty ucierp · my ucierpmy · wy ucierpcie