walczyć

/ˈvalt͡ʂɨt͡ɕ/verb, imperfective#408 most common

to fight, to struggle

Usage noteWalczyć o = fight for; walczyć z = fight against.

Examples

  • Od tygodnia walczę z przeziębieniem.
    I've been fighting a cold for a week.
  • Walczyliśmy do końca, ale przegraliśmy mecz.
    We fought to the end, but we lost the match.

Conjugation of walczyć

Present tense

jawalczę
tywalczysz
on / ona / onowalczy
mywalczymy
wywalczycie
oni / onewalczą

Past tense

MasculineFeminine
jawalczyłemwalczyłam
tywalczyłeśwalczyłaś
on / ona / onowalczyłwalczyła / walczyło
mywalczyliśmywalczyłyśmy
wywalczyliściewalczyłyście
oni / onewalczyliwalczyły

In the plural, the first column is for groups with at least one man, the second for all other groups.

Imperative

ty walcz · my walczmy · wy walczcie

Future tense

będę walczyć or będę walczył / będę walczyła (I will …). Change będę for the person: będziesz, będzie, będziemy, będziecie, będą.

Nearby words