Polish words / 1251–1500 / no. 1310
wydarzyć się
/vɨˈdaʐɨt͡ɕ/verb, perfective#1310 most common
to happen, to occur
Usage noteMostly in the third person: 'Co się wydarzyło?' = What happened?
Aspect pair: wydarzać się (imperfective)
Examples
- Co się wydarzyło na imprezie?What happened at the party?
- Wczoraj wydarzyła się dziwna rzecz.A strange thing happened yesterday.
Conjugation of wydarzyć się
Future tense
| ja | wydarzę się |
|---|---|
| ty | wydarzysz się |
| on / ona / ono | wydarzy się |
| my | wydarzymy się |
| wy | wydarzycie się |
| oni / one | wydarzą się |
This verb is perfective, so these forms talk about the future: one finished action.
Past tense
| Masculine | Feminine | |
|---|---|---|
| ja | wydarzyłem się | wydarzyłam się |
| ty | wydarzyłeś się | wydarzyłaś się |
| on / ona / ono | wydarzył się | wydarzyła się / wydarzyło się |
| my | wydarzyliśmy się | wydarzyłyśmy się |
| wy | wydarzyliście się | wydarzyłyście się |
| oni / one | wydarzyli się | wydarzyły się |
In the plural, the first column is for groups with at least one man, the second for all other groups.
Imperative
ty wydarz się · my wydarzmy się · wy wydarzcie się