Polish words / 1751–2000 / no. 1923
wynikać
/vɨˈɲikat͡ɕ/verb, imperfective#1923 most common
to result, to follow (from), to arise
Usage noteWynikać z + genitive; 'z tego wynika, że...' = it follows that...
Aspect pair: wyniknąć (perfective)
Examples
- Z tego wynika, że mamy problem.It follows that we have a problem.
- Kłótnie często wynikają ze zmęczenia.Arguments often come from tiredness.
Conjugation of wynikać
Present tense
| ja | wynikam |
|---|---|
| ty | wynikasz |
| on / ona / ono | wynika |
| my | wynikamy |
| wy | wynikacie |
| oni / one | wynikają |
Past tense
| Masculine | Feminine | |
|---|---|---|
| ja | wynikałem | wynikałam |
| ty | wynikałeś | wynikałaś |
| on / ona / ono | wynikał | wynikała / wynikało |
| my | wynikaliśmy | wynikałyśmy |
| wy | wynikaliście | wynikałyście |
| oni / one | wynikali | wynikały |
In the plural, the first column is for groups with at least one man, the second for all other groups.
Imperative
ty wynikaj · my wynikajmy · wy wynikajcie
Future tense
będę wynikać or będę wynikał / będę wynikała (I will …). Change będę for the person: będziesz, będzie, będziemy, będziecie, będą.