wątpić

/ˈvɔntpit͡ɕ/verb, imperfective#1754 most common

to doubt

Usage note'Wątpię' = I doubt it; takes w + accusative: wątpić w siebie = doubt oneself.

Aspect pair: zwątpić (perfective)

Examples

  • Wątpię, żeby jutro było ciepło.
    I doubt it will be warm tomorrow.
  • Nigdy nie wątpiłem w twoje umiejętności.
    I never doubted your skills.

Conjugation of wątpić

Present tense

jawątpię
tywątpisz
on / ona / onowątpi
mywątpimy
wywątpicie
oni / onewątpią

Past tense

MasculineFeminine
jawątpiłemwątpiłam
tywątpiłeśwątpiłaś
on / ona / onowątpiłwątpiła / wątpiło
mywątpiliśmywątpiłyśmy
wywątpiliściewątpiłyście
oni / onewątpiliwątpiły

In the plural, the first column is for groups with at least one man, the second for all other groups.

Imperative

ty wątp · my wątpmy · wy wątpcie

Future tense

będę wątpić or będę wątpił / będę wątpiła (I will …). Change będę for the person: będziesz, będzie, będziemy, będziecie, będą.

Nearby words